Światło i Miłość Chrystusa
Gdy bowiem na was patrzę, rozpoznaję moje zjednoczenie z Bogiem. Tak samo i wy możecie rozpoznać wasze, gdy zdecydujecie się spojrzeć na siebie nawzajem i ujrzeć nieco dalej niż ograniczenia ciała, nieco dalej niż konstrukcję myśli, które pozornie ukształtowały osobowość wraz z jej marzeniami i lękami, jej konfliktami i jej chwałą, aby dostrzec Światło, które świeci tak jasno.
Spojrzeć poza te rzeczy i dostrzec Światło, którym jest ten, kto stoi przed tobą. Ujrzeć ten wielki promień Światła, trzymany z miłością w Umyśle Boga. Ujrzeć to, co jest wieczne, pełne doskonałego pokoju i doskonałej mądrości. W twoim bracie lub siostrze objawia się tobie obecność Boga. I wiedz dobrze, że kiedy postanawiasz odłożyć na bok postrzeganie, jakie narzuca ci ten świat, i widzisz jedynie Światło i Miłość Chrystusa, które jaśnieją w duszy tego, kto stoi przed tobą i jako on, wtedy musisz uznać, że to samo Światło już na nowo narodziło się w tobie — bo tylko ten, kto sam jest Światłem, może je dostrzec w drugim.
I dlatego właśnie związki są twoim zbawieniem, i dlatego błogosławieństwo brata i siostry — niezależnie od tego, czy uważasz ich za kogoś znajomego, czy za kogoś, kogo nazwałbyś obcym — błogosławieństwo twojego brata lub siostry w tym momencie twojego życia jest błogosławieństwem najwyższego rzędu. Przychodzą oni, aby ofiarować tobie — właśnie tobie — możliwość przekroczenia wszelkich ograniczeń i wszelkich ograniczonych myśli, jakie kiedykolwiek żywiłeś o sobie samym i o celu, dla którego istnieje świat. Przychodzą do ciebie jako posłańcy Boga, niezależnie od formy, niezależnie od okoliczności. A tobie została dana moc, by widzieć poza okolicznościami i ujrzeć Oblicze Chrystusa.
Jeszua w Cel istnienia świata, Kres poszukiwań. Wczesne lata Drogi Mistrzostwa